هاله

چنان هاله ای از غم و حماقت مرا در برگرفت ، که دوست داشتم تنها چشم هایم را ببندم ، سنگ قبر گرانیتی بگذارم بر چند مثقال آرزوی باقی مانده . بپذیرم رنجم را از بیخ، آرام بگیرم برای همیشه ، کاری نکنم و چیزی نگویم ، جایی نروم و حرفی نزنم.