آزار

اوضاع که به گند کشیده بشه، سنگ بنای یه چیزی از اول غلط بنا نهاده بشه ، دیگه دومینووار ، کیر زده میشه توی سنگای بعدی ، آجریای بعدی سُست و به دردنخور و پر از استرس و تهوع و لوب چپ پیشونی من پر از حرف و گفتار و کصشر و عصبانیت و طغیان. من ؟ من کی هستم؟ پر از طمع هستم . پر از جاه طلبی ، پر از حرص بابت نرسیدن . پر از عصبانیت. پر از خواستن، پر از ولع، پر از طمع . و کنترل اوضاع از دستم خارج شده تا حد زیادی باید رها کنم .